บทที่ 14 5.2 ได้สบตากันอีกครั้ง

ติณฑ์ Part 

“กูน่ะไม่เท่าไหร่หรอกยังพอไหวอยู่แต่ไอ้อ้วนนั่นน่าจะตายก่อนคนแรกเลยว่ะสงสารมันฉิบหาย” พูดจาเสียยาวเหยียดสุดท้ายก็ไม่พ้นอ้อนวอนขอให้ส้มโอช่วยเหลือมันจนได้สินะ

“อ้วนไหนวะ”

“กูลืมเล่าให้มึงฟังเด็กคณะกูมีคนหนึ่งไม่รู้มันไปโดนรุ่นพี่หมายหัวมาจากไหน ทั้งที่หน้าตาท่าทางมันก็ไม่ได้กวนตีนอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ